Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2016

Το κέρινο γλυπτό της Τζέην Όστεν!

Πως έμοιαζε εξωτερικά η Τζέην Όστεν;
Τα μόνα πορτρέτα της που έχουν σωθεί,η σιλουέτα της και ένα σχέδιο από την αδερφή της Κασσάνδρα,δεν μας δίνουν πολλά στοιχεία για το πώς ήταν η Τζέην Όστεν εξωτερικά.
Για μένα τα σχέδια της Κασσάνδρας ίσως είναι και λιγάκι υποκειμενικά για τον λόγο του ότι δεν ξέρουμε κατά πόσο απέδωσε σωστά την Τζέην.
Η σιλουέτα της Τζέην Όστεν

Σχέδιο της Τζέην Όστεν που φιλοτέχνησε η αδερφή της Κασσάνδρα

Αν μπορούσαμε λοιπόν να ρίξουμε μια ματιά στον 19ο αιώνα την εποχή που ζούσε η Όστεν ακόμα και αν κοιτάγαμε προσεκτικά όλους τους κατοίκους του Στήβεντον στο Χάμσαιρ όπου έζησε δεν υπάρχει περίπτωση να την αναγνωρίσουμε.
Η εξωτερική εμφάνιση της Τζέην Όστεν καλυπτόταν από ένα πέπλο μυστηρίου μέχρι πρόσφατα.
Το Jane Austen Centre στο Μπάθ (πρόκειται για μια τεράστια έκθεση όπου μπορεί κανείς να ανακαλύψει πιο πολλά σχετικά με την ζωή της Τζέην Όστεν στην πόλη την περίοδο 1801-1806 και την επιρροή που είχε η πόλη στα βιβλία της,στους χαρακτήρες της αλλά και στην ζωή της,για περισσότερα πατήστε εδώ)
αποκάλυψε τον Ιούλιο του 2014 ένα εκπληκτικό κέρινο γλυπτό το οποίο σύμφωνα με τις δηλώσεις των υπεύθυνων του κέντρου είναι ότι πιο κοντινό έχουμε στην Τζέην Όστεν εδώ και 200 χρόνια!


Το Jane Austen Centre χρησιμοποίησε εγκληματολογικές τεχνικές και αφηγήσεις από αυτόπτες μάρτυρες για να πλησιάσει όσο γίνεται πιο κοντά στην εικόνα της αληθινής Τζέην Όστεν.
Η μια περιγραφή την οποία χρησιμοποίησαν οι ειδικοί ήταν από τη βιογραφία που δημοσίευσε ο ανιψιός της Τζέην Όστεν ο Τζέιμς Έντουαρντ Όστεν ο οποίος είχε περιγράψει την θεία του ως "πολύ όμορφη" έγραφε ακόμα ότι "Η φιγούρα της ήταν σχετικά ψηλή και λεπτή,το βήμα της ήταν ελαφρύ και σταθερό και γενικά όλη η εμφάνιση της εξέφραζε υγεία και ζωηρότητα.Η επιδερμίδα της ήταν ξεκάθαρα καστανή με πλούσιο χρώμα,είχε γεμάτα στρογγυλά μάγουλα,στόμα και μύτη μικρά και καλά σχηματισμένα,μάτια φωτεινά στο χρώμα του φουντουκιού και καστανά μαλλιά τα οποία σχημάτιζαν φυσικές μπούκλες γύρω από το πρόσωπο της."
Ενώ μια άλλη περιγραφή που χρησιμοποίησαν ήταν αυτή της ανιψιάς της Καρολάιν Όστεν η οποία έγραψε"σχετικά με την εξωτερική εμφάνιση της θείας μου ήταν το πρώτο άτομο που σκεφτόμουν ότι το πρόσωπο της ήταν όμορφο...το πρόσωπο της ήταν πιο πολύ στρογγυλό παρά μακρύ,είχε ένα φωτεινό αλλά όχι ροζ χρώμα,ξεκάθαρα καστανή επιδερμίδα και πολύ όμορφα μάτια στο χρώμα του φουντουκιού...τα μαλλιά της ήταν σκούρα καστανά,φυσικά σγουρά και σχημάτιζαν μικρές μπούκλες γύρω από το πρόσωπο της."
Η ιατροδικαστική καλλιτέχνης που επιμελήθηκε τον σχεδιασμό των χαρακτηριστικών του γλυπτού είπε ότι το γλυπτό πιθανότατα μοιάζει αρκετά στην αληθινή Τζέην Όστεν καθώς προέρχεται από μεγάλη οικογένεια με χαρακτηριστικά γνωρίσματα όπως η μακριά μύτη,τα φωτεινά καστανά μάτια και τα σγουρά καστανά μαλλιά,στοιχεία τα οποία περνάνε από γενιά σε γενιά.
Οι υπεύθυνοι του Jane Austen Centre στο Μπαθ όταν ρωτήθηκαν για την αποδοχή του γλυπτού από τους φανς της Τζέην Όστεν είπαν"κανείς δεν μας έχει πει ότι αυτή δεν είναι η Τζέην Όστεν και αυτό πιστεύουμε ότι είναι καλό."Και όντως όσες φορές και αν κοιτάξω αυτό το εκπληκτικό γλυπτό με το όμορφο πρόσωπο,τα έξυπνα και φωτεινά καστανά μάτια,τα στρογγυλά ροζ μάγουλα και τις φυσικές καστανές μπούκλες νιώθω μια αίσθηση οικειότητας.
Αν και ποτέ δεν θα μάθουμε κατά πόσο το κέρινο γλυπτό που βρίσκεται στο Jane Austen Centre στο Μπάθ μοιάζει στην πραγματική Τζέην Όστεν το σίγουρο είναι ότι αποτελεί ότι πιο κοντινό υπάρχει στην αληθινή Τζέην Όστεν εδώ και 200 χρόνια.




Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2016

19ος Αιώνας:Γεροντοκόρη ετών 27!


Με αφορμή μια συζήτηση περί ηλικιών που είχαμε κάνει στην σελίδα σκέφτηκα να γράψω αυτό το άρθρο για το συγκεκριμένο θέμα το οποίο μου είχε κινήσει το ενδιαφέρον από την πρώτη κιόλας ανάγνωση των βιβλίων και την παρακολούθηση των μεταφορών τους στην μικρή και στην μεγάλη οθόνη.

Το γεγονός ότι στα βιβλία της Τζέην Όστεν μια γυναίκα στα 27 της χρόνια θεωρούνταν γεροντοκόρη με ελάχιστες προοπτικές να παντρευτεί πάντα μου προκαλούσε μεγάλη έκπληξη και με άφηνε άναυδη.

Η κοινωνική αυτή αντίληψη αναφέρεται σε 2 βιβλία της Τζέην Όστεν στην Περηφάνια και Προκατάληψη και στην Πειθώ.Στην Περηφάνια και Προκατάληψη η κυρία Μπένετ αναφέρεται στην Σάρλοτ η οποία ήταν 27 χρονών ως γεροντοκόρη υπό κατασκευή ενώ αργότερα η Σάρλοτ συμβιβάζεται να παντρευτεί τον βαρετό και λίγο γελοίο κύριο Κόλλινς μόνο και μόνο για να εξασφαλίσει στον εαυτό της ένα άνετο σπίτι,προστασία και μια αξιοπρεπή κοινωνική θέση.Στην Πειθώ η ηρωίδα Άννα Έλιοτ στα 27 της χρόνια έχοντας χάσει το άνθος της νιότης της θεωρείται ότι θα καταλήξει γεροντοκόρη ενώ το ίδιο φοβάται και η προικισμένη σε ομορφιά μεγαλύτερη αδερφή της Ελίζαμπεθ.

Φυσικά και σήμερα τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά καθώς μια γυναίκα 27 της χρόνια κάθε άλλο παρά μεγάλη λέγεται αφού θεωρείται ότι βρίσκεται στο άνθος της νιότης της. Επίσης αν κάποια γυναίκα την σημερινή εποχή επιλέξει να μην παντρευτεί στα 27 της κανείς δεν θα πει ότι είναι γεροντοκόρη απλά ότι επέλεξε να μείνει μόνη της.

Γιατί όπως μια νεαρή γυναίκα στα 27 χρόνια της την εποχή της Τζέην Όστεν θεωρούνταν γεροντοκόρη υπό κατασκευή και γιατί δινόταν τόσο μεγάλη σημασία στον γάμο;

Για να το καταλάβουμε πρέπει να ρίξουμε μια ματιά στις κοινωνικές,νομικές αλλά και βιολογικές συνθήκες που επικρατούσαν τον 19ο αιώνα.

{Γάμος=σωτήριο μέσο για την φτώχεια το οποίο σου παρέχει ένα άνετο σπίτι,διάφορες οικονομικές ανέσεις και αξιοπρεπή θέση στην κοινωνία(όσο πιο πλούσιος σύζυγος τόσο το καλύτερο!) } αυτή ήταν η εξίσωση που επέβαλλε η κοινωνία και όφειλαν να έχουν στο μυαλό τους όλες οι νεαρές γυναίκες της εποχής από 16-27 οι οποίες δεν είχαν περιουσία,κάτι στο οποίο συνέβαλε και ο τότε νόμος σύμφωνα με τον οποίο η ακίνητη περιουσία του πατέρα δεν πήγαινε στις κόρες του αλλά στον πιο κοντινό άνδρα συγγενή του.

Για αυτόν τον λόγο λοιπόν ο γάμος ήταν ζωτικής σημασίας για τις νεαρές γυναίκες της εποχής και σχεδόν πάντα αντιμετωπίζονταν σαν οικονομική συναλλαγή τύπου αρκεί να είναι πλούσιος και με καλή θέση στην κοινωνία και δεν έχει σημασία αν είναι βαρετός,χαζός,ενοχλητικός και δεν υπάρχει πιθανότητα να τον ερωτευτώ!

Επιπλέον την ανάγκη του γάμου σε σχετικά μικρή ηλικία καθιστούσε αναγκαία ο μέσος όρος ζωής των ανθρώπων του 19ου αιώνα ο οποίος ήταν μικρός αφού κυμαινόταν στα 40 μόλις χρόνια,πράγμα που σημαίνει ότι ο περισσότερος πληθυσμός τότε ζούσε μέχρι τα 40.Η ίδια η Τζέην Όστεν πέθανε σε ηλικία 41 ετών.

Κάποιος που ήταν λοιπόν στα 35 (όπως ο Συνταγματάρχης Μπράντον στην Λογική και Ευαισθησία) θεωρούνταν ήδη ηλικιωμένος και άρα βάση αυτών των στοιχείων και αυτού του τρόπου σκέψης μια γυναίκα ήταν λογικό να θεωρείται νέα και σε ηλικία γάμου το πολύ μέχρι τα 27 της χρόνια.

Πάντως αν και με βάση τα παραπάνω μπορώ να κατανοήσω καλύτερα την συγκεκριμένη κοινωνική αντίληψη δεν παύει να μου φαίνεται υπερβολική αλλά και λίγο αστεία σκεπτόμενη ότι με την ματιά του 19ου αιώνα η σημερινή κοινωνία είναι γεμάτη από μοντέρνες γεροντοκόρες!

Ελπίζω να σας άρεσε το άρθρο και να το βρήκατε ενδιαφέρον,θα περιμένω σχόλια με την άποψη σας!







Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...